Voelen in een wereld die alles wil begrijpen…

Soms zitten mensen tegenover mij die al ontzettend veel geprobeerd hebben. Ze hebben boeken gelezen, podcasts beluisterd, therapieën gevolgd en trajecten doorlopen. Onderweg verzamelden ze zoveel inzichten dat ze mij soms bijna zouden kunnen uitleggen hoe ik mijn job moet doen. En toch lopen ze vast.

Niet omdat ze niet intelligent zijn, integendeel. Veel hoogsensitieve mensen begrijpen zichzelf net bijzonder goed. Ze kunnen haarfijn uitleggen waarom ze reageren zoals ze reageren, waar hun patronen vandaan komen en waarom ze overprikkeld raken.

Maar begrijpen is niet hetzelfde als bewegen.

En soms denk ik dat we tegenwoordig zó veel weten, dat we ergens onderweg vergeten zijn om nog echt te voelen.

Ik zie het vaak in mijn praktijk. Ze analyseren zichzelf tot in details, praten over emoties in plaats van ze werkelijk te ervaren en blijven zoeken naar nóg meer inzichten, verklaringen of antwoorden. Terwijl er ondertussen eigenlijk niets verandert.

Alsof we met een pollepel in dezelfde soep blijven roeren, hopend dat ze plots anders gaat smaken.

Begrijp me niet verkeerd: inzicht is belangrijk. Ik geloof absoluut in kennis, psycho-educatie en gesprek. Maar soms is praten gewoon niet langer de juiste ingang. Soms zit iets niet meer vast in woorden, maar in het lichaam. In spanning. In controle. In emoties die al zo lang geanalyseerd worden dat ze nauwelijks nog gevoeld worden.

En dan heeft iemand vaak geen extra uitleg of gesprek nodig, maar iets anders…

Dat is ook waarom ik me jarenlang verder verdiepte in creatieve coaching, lichaamsgericht werken en intuïtieve tools. Onder andere in Nederland, waar ze op dat vlak vaak net iets verder staan. Niet zweverig, zeker niet, maar ook niet eindeloos blijven analyseren zonder dat er werkelijk iets verandert.

Ik geloof namelijk dat voelen, creativiteit, intuïtie en inzicht perfect naast elkaar kunnen bestaan. Want soms ontstaat verandering niet door nog meer te begrijpen, maar door opnieuw verbinding te maken met wat er vanbinnen eigenlijk al lang gevoeld wordt.

Dat zie ik bij kinderen, maar even goed bij volwassenen. Soms vertelt een lichaam sneller de waarheid dan woorden. En soms ontstaat er pas beweging wanneer iemand even stopt met analyseren.

Bij HSPower werk ik daarom nooit vanuit één vaste methode. Soms is inzicht nodig. Soms een gesprek. Soms creativiteit, vertraging of een andere ingang dan woorden.

Omdat echte verandering voor mij niet ontstaat wanneer iemand nóg beter kan uitleggen wat er misloopt, maar wanneer iemand opnieuw verbinding voelt met zichzelf.